名詞
词源
來自古高棉語 ឱង្ការ (oṅkāra)、ឱង្គការ (oṅgakāra)、ឩង្ការ (ūṅkāra，“皇室命令”)；源頭來自梵語 ओङ्कार (oṅkāra)、ओंकार (oṃkāra，“神聖的音節/唵的感嘆”)。與現代高棉語 ឱង្ការ (ʼaôngkar)同源。
读音
- โองการ o ɒ ŋ k ā r
- โอง-กาน o ɒ ŋ – k ā n
- oong-gaan
- ong-kan
- /ʔoːŋ˧.kaːn˧/
释义
(พระ~, วร~) 宗教性的詞、聲明、宣言。
(เทว~, พระ~, พระบรมราช~, พระราช~, ราช~, วร~) 言辭；發言；說話；陳述
(เทว~, พระ~, พระบรมราช~, พระราช~, ราช~, วร~) 命令；指示
ด้วยเจ้าพระยาธรรมาธิกรณาธิบดี...เปนประธานาธิบดีในกรมวังรับพระบรมราชโองการ...
dûai jâao-prá-yaa tam-maa-tí-gɔɔ-rá-naa-típ-bɔɔ-dii ... bpeen bprà-taa-naa-típ-bɔɔ-dii nai grom-má wang ráp prá-bɔɔ-rom-má-râat-chá oong-gaan ...
鑒於王室[事務]部主管昭披耶·他瑪提戈拉那提博迪 […] 收到了一項皇室命令 […]
1858, พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว, “๑๓๒ ประกาศให้เลือกพระราชครูลูกขุน พระมหาราชครูปโรหิต พระมหาราชครูมหิธร คัดจากหมายรับสั่ง เดือน ๘ ปีมะเมีย สัมฤทธิศก”, in ประชุมประกาศรัชกาลที่ ๔ ภาค ๔ ประกาศปีมะเมีย พ.ศ. ๒๔๐๑, Bangkok: โรงพิมพ์โสภณพิพรรฒธนากร, published 1923, retrieved 13 Jul 2019:(พระ~, พระบรมราช~, พระราช~) 用於神或皇室成員的稱謂、稱呼。