動詞
词源
借自拉丁語 peregrīnārī (“处在或居住在外国、在国外或作为外地人、出国、四处旅行;漫游、游荡;在国外旅居、游历”)。
读音
- /pe.re.ɡriˈna.re/
释义
流浪,遊蕩 [助動詞 avere]
朝聖 [助動詞 avere]
词形与写法(5)
| 词形 | 标注 | 转写 |
|---|---|---|
| peregrinàre | canonical | |
| peregrìno | first-person · singular · present | |
| peregrinài | first-person · singular · past · historic | |
| peregrinàto | past · participle | |
| avére | auxiliary |